கருப்புப் பணத்தை ஒழிக்க முடியுமா?

This entry is part 5 of 21 in the series பண மதிப்பு நீக்கம்
  1. கருப்புப் பணத்தின் மீது மோடியின் “சர்ஜிகல் ஸ்டிரைக்”
  2. டாலர்-ரூபாய், அமெரிக்கா-இந்தியா பற்றி இந்துத்துவ பிதற்றல்கள்
  3. ரூபாய் நோட்டு செல்லாததானது – உழைப்பாளிகளுக்கு ஐ.டி சங்கத்தின் மடல்
  4. கருப்புப் பண ஒழிப்பு மோசடி – மக்கள் அதிகார நிலைப்பாடு
  5. கருப்புப் பணத்தை ஒழிக்க முடியுமா?
  6. “10 நாட்களில் பிறக்குமா புதிய இந்தியா” தொலைக்காட்சி விவாதம்
  7. வங்கியில் பணத்தை எடுப்போம், வங்கிக் கணக்கை முடிப்போம் – மக்கள் அதிகாரம் அறைகூவல்
  8. டெல்டா விவசாயம் நெருக்கடியில்! விவசாயிகள் தற்கொலை! ரூபாய் நோட்டு பிடில் வாசிக்கிறார் மோடி!
  9. செல்லாத நோட்டு, கருப்புப் பணம், டிஜிட்டல் பணம் – யதார்த்தம் சொல்லும் பெண்கள்
  10. வங்கிப் பணத்தை எடுப்போம்! வங்கிக் கணக்கை முடிப்போம்!
  11. பணமதிப்பு நீக்கம் – மோடிக்கு பொறுப்பில்லையாம்!
  12. ரூபாய் நோட்டு சாவுகள் : இப்போது வேலைப் பளுவால் வங்கி மேலாளர் இறப்பு
  13. கருப்புப் பண ஒழிப்பு : ஆட்டோ தொழிலாளியின் சவுக்கடி
  14. மக்கள் மீது மோடியின் தாக்குதல் : கருப்புப் பணத்தை ஒழித்து விடுமா?
  15. ரூ 500, 1000 செல்லாது! மோடியின் கருப்புப் பண மோசடி!
  16. பண மதிப்பு நீக்கம் பற்றி ப. சிதம்பரம் – நீங்க நல்லவரா… கெட்டவரா…?
  17. பண மதிப்பு நீக்கமும், முதலாளித்துவமும் – ஐ.டி சங்கக் கூட்டம்
  18. மலையைக் கெல்லி எலியைக் கோட்டை விட்ட ‘திறமை’சாலி மோடி!
  19. “மோடியின் 2000 ரூபாய் திட்டம்” – உழைக்கும் மக்கள் சவுக்கடி, குமுறல் – வீடியோ
  20. பண மதிப்பு நீக்கம் : பணமும் இல்லை, வாழ்வும் இல்லை
  21. 5% வளர்ச்சியை 7% ஆகக் காட்டி மோசடி செய்யும் மோடி அரசு!

 1. கருப்புப் பணம் என்றால் என்ன?

அ. கருப்புப் பணம் (திருட்டுப் பணம்) – என்பதை எல்லோரும் ஒரே பொருளில் பேசுகிறோமா?

கருப்புப் பணத்தை ஒழிக்க வேண்டும் என்பதை எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், கருப்புப் பணம் என்பதற்கு வெவ்வேறு பிரிவினர் வெவ்வேறு வகையில் பொருள் கொள்கிறார்கள்.

black-money-country-carted-away

நாட்டையே வண்டியில் தூக்கிக் கொண்டு போவது எதில் சேரும்?

1. மாதச் சம்பளத்தை வங்கிக் கணக்கில் பெற்று, வரிச் சலுகைக்கான சேமிப்புகள், முதலீடுகள் செய்து எஞ்சியதற்கு வேறு வழியே இல்லாமல் வரி கட்டுவது என்று வருமான வரியை கட்டித் தொலைத்து விடும் அரசு, பொதுத்துறை, தனியார் நிறுவன ஊழியர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் உறவாடும் சிறு வணிகர், ஆட்டோ ஓட்டுனர், விவசாயிகள் போன்றவர்கள் வரியே கட்டாமல் சுகமாக இருக்கிறார்கள், அவர்களது வருமானம் வரி விதிப்புக்கு அப்பாற்பட்ட பணம்; கருப்புப் பணம்.

2. சாதாரண உழைக்கும் மக்களைப் பொறுத்தவரை, வட்டிக் கடைக்காரர், லஞ்சம் வாங்கும் அரசு அதிகாரிகள், உள்ளூர் அரசியல்வாதிகள், சிறு முதலாளிகள், காண்டிராக்டர்கள் போன்றவர்கள் கையில் நிறைய பணம் புழங்குகிறது, ரொக்கமாக புழங்குகிறது. அவர்கள்தான் கருப்புப் பண பேர்வழிகள்.

3. கல்வி, மருத்துவம், குடிநீர் தனியார் மயத்தை எதிர்க்கும் இடது சாரி அரசியலைப் பொறுத்தவரை தனியார் பொறியியல், மருத்துவக் கல்லூரிக்கு வாங்கப்படும் ரொக்கப் பணம், ரியல் எஸ்டேட்டில் புழங்கும் சட்ட விரோத பரிவர்த்தனைகள். கார்ப்பரேட்டுகள் வரியை தவிர்க்க செய்து கொள்ளும் உள்நாட்டு, பன்னாட்டு ஏற்பாடுகள் அனைத்தையும் கருப்புப் பண பொருளாதாரமாக பார்க்கிறோம்.

ஆ. திருட்டுப் பணப் (கருப்புப் பணம்) பொருளாதாரத்தில் எதுவெல்லாம் அடங்கும்?

இவ்வாறு கருப்புப் பணம் என்ற சொல்லை வெவ்வேறு வகையிலான பரிவர்த்தனைகளை குறிக்க பயன்படுத்துகிறோம். அவற்றை இப்படிப் பிரிக்கலாம் :

1. வரி கட்டப்படாமல் நடக்கும் முறைசாரா பொருளாதார பரிவர்த்தனைகள் – விவசாய விளைபொருட்கள் விற்பனை, மொத்த வணிகம், சில்லறை வணிகம்.

2. கல்வி, மருத்துவம், குடிநீர், சாலை வசதி போன்ற துறைகளில் கணிசமாக புழங்கும் ரொக்கப் பணம்.

3. அரசு அதிகாரிகள் வாங்கும் லஞ்சம், அரசியல் வாதிகளின் ஊழல் ரொக்கமாகவோ, பொருட்களாகவோ, வெளிநாட்டு கணக்குகளில் மாற்றப்படுவதாகவோ இருக்கலாம்.

4. போதை மருந்துகள், ஆயுத விற்பனை, சூதாட்டம், விபச்சாரம் போன்ற சமூக விரோத நடவடிக்கைகளில் புழங்கும் பணம்.

5. கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் வரி தவிர்ப்பு, வரி ஏய்ப்பு நடவடிக்கைகள் மூலம் உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் செய்து கொள்ளும் பரிமாற்றங்கள்.

இந்த அனைத்து திருட்டுப் பொருளாதார நடவடிக்கைகளையும் ஒரு குவியலாகச் சேர்த்து கருப்புப் பணம் என்ற பெயரில் அழைக்கிறோம்.

இ. முதலாளித்துவ தாராளவாதம்

நடுத்தர வர்க்கம் மற்றும் அவர்களது கருத்தைப் பேசும் முதலாளித்துவ ஆதரவாளர்களைப் பொறுத்தவரை

i. சில்லறை வணிகம், விவசாயம் போன்ற துறைகளில் புழங்கும் கணக்கில் வராத பரிவர்த்தனைகளை வங்கிக் கட்டமைப்புக்குள் கொண்டு வந்து வரி விதிப்பதன் மூலம்தான் நாட்டை முன்னேற்ற முடியும்; கோடிக்கணக்கான விவசாயிகள், சிறு வணிகர்களை எப்படியாவது ஏதுமற்ற பாட்டாளிகளாக மாற்றி கார்ப்பரேட் மயமாவதுதான் முன்னேற்றம்.

ii. மேலும், கார்ப்பரேட் வரி மேலாண்மை உத்திகளையும், தனியார் கல்வித்துறை கட்டண வசூலையும் அவசியமான ஒன்று என்று அவர்கள் பார்க்கிறார்கள். வரி வீதத்தை மேலும் குறைத்து கார்ப்பரேட்டுகளைஊக்குவித்தால்தான் பொருளாதாரம் முன்னேறும் என்று வாதிடுகிறார்கள்.

iii. கல்வி, மருத்துவம், மற்றும் குடிநீர் வினியோகம், மின்சாரம், சாலை வசதி போன்றவற்றை வழங்குவதில் தனியார்மயத்தை ஆதரித்து, அவற்றை லாப நோக்கமுடைய வணிகமாக அங்கீகரித்து அந்த லாபத்தின் மீது வரி வசூலித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பது தீவிர முதலாளித்துவ ஆதரவு, தாராளவாத கருத்து.

iv. டாஸ்மாக் மது விற்பனை போல போதை மருந்துகள், சூதாட்டம், விபச்சாரம் போன்றவற்றையும் சட்டரீதியாக்கி அந்த பரிவர்த்தனைகள் மீது வரி விதித்து அரசு வருமானத்தை கூட்டிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற தாராளவாத கோட்பாடு கூட இருக்கிறது. லாஸ்வேகாஸ், சூதாட்ட விடுதிகள், தாய்லாந்து விபச்சாரம், தமிழ்நாடு டாஸ்மாக் மது விற்பனை என்ற அத்தகைய நடைமுறையும் பல்வேறு நாடுகளில் கூடுதல் குறைவாக அமலில் இருக்கிறது.

v. அரசு அதிகாரிகளுக்கும் அரசியல்வாதிகளுக்கும் லஞ்சம் கொடுப்பதை முறைப்படுத்தி, lobbying, consulting என்ற பெயரில் நிறுவனப்படுத்தி அதை திருட்டுப் பொருளாதாரத்திலிருந்து விடுவித்திருக்கிறது அமெரிக்க ‘ஜனநாயகம்’. அதையே நம் நாட்டிலும் கொண்டு வர வேண்டும் என்கிறார்கள்.

2. வரி விதிப்பு, வரி ஏய்ப்பு பற்றி

அ. முதலாளித்துவ சமூகத்தில் வரி விதிப்பின் அடிப்படைகள்

black-money-names

கருப்புப் பண முதலைகளின் பெயர்கள் பாதுகாப்பாக…

தூய முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறை நிலவும் நாட்டை (அமெரிக்கா, ரசியா, மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகள்) எடுத்துக் கொள்வோம்.

உழைக்கும் மக்களின் வாழ்நிலைக்கான அவசிய சாதனங்களான அத்தியாவசிய பொருட்களின் மீது வரியை தவிர்த்து அவற்றின் விலையை குறைவாக வைத்திருப்பது உழைக்கும் மக்களுக்கும், நீண்ட கால நோக்கில் உழைப்பு சக்தியின் விலையை கட்டுக்குள் வைத்திருப்பது என்ற வகையில் முதலாளிகளுக்கும் சாதகமான நடவடிக்கை.

இதே காரணத்தின் அடிப்படையில் உழைக்கும் மக்கள் பயன்படுத்தும், பேருந்து பயணம், ரயில் பயணம் போன்ற சேவைகளுக்கும் பிற நுகர்வு பொருட்களுக்கும் வரி விதிக்காமல் இருப்பது, அல்லது குறைந்தஅளவு வரி விதிப்பது நடைமுறையாக உள்ளது.

இந்த வகை சரக்குகளின் மீது வரி விதிப்பு உழைப்பாளர்களின் கூலி (v) யை உழைப்பு சக்தியின் மதிப்புக்குக் கீழ் குறைப்பதாக முடியும்; கடைசிக் கணக்கில் உழைப்பு சக்தியின் மதிப்புக்கு சமமாகும்படி கூலி அதிகரித்து அந்த வரி விதிப்பு உபரியிலிருந்தே வழங்கப்பட வேண்டியதாக முடியும்.
இதே காரணத்துக்காக கூலியின் மீது விதிக்கப்படும் வருமான வரியும் கடைசிக் கணக்கில் உபரியிலிருந்து பெறப்படுவதாகவே முடியும்.

எனவே, பாட்டாளி வர்க்கம் உழைப்பு சக்திக்கான விலையாக பெறும் கூலி மீது வருமான வரியோ, உழைப்பாளிகளுக்குத் தேவையான அவசிய பொருட்கள் மீது விற்பனை வரியோ விதிக்காமல் தவிர்ப்பது முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறைக்கே efficient-ஆனதாக உள்ளது. வரி விதிப்பு உபரி மதிப்பு s-ன் மீது விதிக்கப்படுவது முதலாளித்துவ கண்ணோட்டத்தில் efficient ஆனதாகவும், பாட்டாளி வர்க்கக் கண்ணோட்டத்தில் பேரம் பேசி வாங்கிய கூலியின் மதிப்பை பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டிய தேவையானதாகவும் இருக்கிறது.

ஆ. சமூக வளர்ச்சியில் உபரி உற்பத்தியின் பங்கு

உபரி உற்பத்தி என்பது சமூக வளர்ச்சியின் எல்லாக் கட்டங்களிலும், புராதன பொதுவுடைமை, ஆண்டான்-அடிமை, பண்ணையடிமை, கூலியடிமை, சோசலிச, கம்யூனிச என அனைத்து உற்பத்தி முறைகளிலும் நிலவுவது.

i. உழைப்பில் ஈடுபட முடியாதவர்களை (வயதானவர்கள், குழந்தைகள், நோய் வாய்ப்பட்டவர்கள்)பராமரிக்கவும்

ii. எதிர்பாராத, முன்கூட்டியே கணித்து திட்டமிட முடியாத இயற்கை நிகழ்வுகளை (பஞ்சம், வெள்ளம், பூச்சி அழிப்பு) எதிர்கொண்டு தாக்குப் பிடிக்கவும்

iii. சமூகத்தின் நிர்வாகம், பொதுவான கட்டுமானங்கள், வளர்ச்சி முன்னேற்றம் ஆகியவற்றில் ஈடுபடுத்துவதற்கும்

நேரடி உழைப்பாளரின் உழைப்பின் மதிப்பில் கணிசமான பகுதி ஒதுக்கி பயன்படுத்தப்பட வேண்டியிருக்கிறது.

இ. முதலாளித்துவத்துக்கு முந்தைய சமூகங்களில் உபரி பயன்பாடு

முதலாளித்துவத்துக்கு முந்தைய வர்க்க சமூகங்களில் உபரி உற்பத்தியும், உபரி உழைப்பும் நேரடியான அடக்குமுறையின் மூலம் ஆளும் வர்க்கங்களால் உழைப்பாளிகளிடமிருந்து வலுவந்தமாக கைப்பற்றப்படுகின்றன. அரசு, சட்டங்கள், மதம், சாதி போன்ற சமூக நிறுவனங்கள் அனைத்தும் உழைக்கும் வர்க்கத்தை சாவின் பயத்தைக் காட்டி வேலை வாங்குகின்றன.

உபரியை எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை ஆளும் வர்க்கப் பிரதிநிதிகள் தனித்தனியாகவும், கூட்டாகவும் முடிவு செய்து கொள்கின்றனர். இத்தகைய சமூகங்களில் ஒரு ஆண்டான், அல்லது நிலப்பிரபு வரி கட்டாமல் செய்யும் திருட்டுப் பொருளாதார பரிவர்த்தனைகள் குறித்து பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கு அக்கறை இருக்க முடியாதுதான்.

ஈ. முதலாளித்துவ சமூகத்தில் வரி விதிப்பு

முதலாளித்துவ சமூகத்தில் உபரியின் மீதான வரியின் மூலம் அரசு செயல்பாடு, பொது செலவினங்கள்
உழைப்புச் சுரண்டல் என்பது எல்லா வர்க்க சமூகங்களிலும் (ஆண்டான்-அடிமை, நிலப்பிரபு-பண்ணையடிமை, முதலாளி-தொழிலாளி) நிலவுவது என்றாலும் அதன் தன்மை முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையில் தனிச்சிறப்பான மாற்றமடைந்துள்ளது.

முதலாளித்துவ அரசு தனிமனித உரிமை (சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம்) என்ற முழக்கத்தின் கீழ் முந்தைய சுரண்டல் வர்க்கங்களை எதிர்த்த புரட்சியின் மூலம் நிறுவப்பட்டது. இந்த முழக்கங்களின் கீழ் உழைக்கும் மக்களை (விவசாயிகள், ஆலைத் தொழிலாளர்கள்) தம் பக்கம் சேர்த்துக் கொண்டு இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளில் முதலாளித்துவ புரட்சியை நடத்தி முடித்தனர் முதலாளிகள்.

இந்த தனிமனித உரிமை என்பது ஒரு தூய முதலாளித்துவ சமூகத்தில்

i. தமக்குள் போட்டியிடும் முதலாளிகளுக்கிடையேயான தனி உரிமைகள் தூக்கிப் பிடிக்கப்பட வேண்டும்; சக முதலாளிகளை ஏமாற்றும் முதலாளிகள் கண்காணிக்கப்பட்டு, தடுக்கப்பட, தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்பதாகவும்

ii. சுரண்டப்படுவதிலும் பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கு தனிமனித சுதந்திரம் உள்ளது என்ற சித்தாந்த அடிப்படையும், அதற்கான தோற்றப்பாடுகளும், பிரச்சாரமும் தொடர்ந்து பராமரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதாகவும்

அமல்படுத்தப்படுகிறது.

அதாவது, ‘முதலாளி, தொழிலாளி உறவு என்பது தனிமனித சுதந்திரத்தின் அடிப்படையில் விருப்பபூர்வமாக ஏற்படுத்திக் கொள்ளப்படுவது. அது பரஸ்பரம் இருதரப்புக்குமே ஆதாயத்தை தரக் கூடியது’ என்ற அடிப்படையில் உழைப்பாளர்களின் உபரி உழைப்பு, உபரி மதிப்பாக தனித்தனி முதலாளிகளால் கைப்பற்றப்படுகிறது.

அதை சொந்த நுகர்வுக்கு செலவழிப்பதையும், எதிர்கால முதலீட்டில் ஈடுபடுத்துவதையும் தனித்தனி முதலாளிகள் முடிவு செய்து கொள்ளலாம். ஆனால், மேலே சொன்ன சமூக உள்கட்டுமானங்களுக்கான செலவு, உழைப்பில் ஈடுபட முடியாத பிரிவினருக்கான பராமரிப்பு, இயற்கை சீற்றங்களுக்கான காப்பீடு ஆகியவற்றை வழங்குவதற்கு, முதலாளிகளால்  ஈட்டப்படும் உபரியில் ஒரு பகுதி வரி விதிப்பின் மூலம் பொதுக் கருவூலத்தில் திரட்டப்படுகிறது.

black-money-list

யாரைப் பிடிக்கிறது அரசு?

உ. முதலாளித்துவ சமூகத்தில் உபரி மதிப்பின் பகிர்வு

முதலாளி வர்க்கத்தால் உழைப்பு நடைமுறையின் போது கறக்கப்பட்டு, சுற்றோட்டத்தில் கைப்பற்றப்படும் உபரி மதிப்பு (மூலதனம் நூலில் S என்று குறிக்கப்படுவது) இரண்டாக பிரிகிறது.

i. முதலாளிகளின் (தொழில், வணிக, வங்கி) மற்றும் அவர்களால் ஊட்டி வளர்க்கப்படும் (பேராசிரியர்கள், மதபோதகர்கள்,  எழுத்தாளர்கள், விபச்சாரிகள்) பிரிவினரின் நுகர்வுக்கும், முதலாளித்துவ விரிவாக்கப்பட்ட மறு உற்பத்தியை நடத்திச் செல்வதற்கான சுற்றோட்ட கட்டமைப்புகளான வர்த்தகத் துறை (சந்தைப்படுத்தல், விற்பனை, விளம்பரம்), நிதித்துறை (வங்கிகள், நிதி நிறுவனங்கள், பங்குச் சந்தைகள், பணச் சந்தைகள் – அன்னியச் செலாவணி, கடன் செலாவணி, ஊக வணிகம்) போன்றவற்றில் அமர்த்தப்படும் ஊழியர்களின் நுகர்வுக்கும் உபரியின் ஒரு பகுதி ஒதுக்கப்படுகிறது.

ii. மறுபகுதி விரிவாக்கப்பட்ட மறு உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தப்படுகிறது.

முதலாளிகள், அறிவுத்துறையினர், விற்பனைத் துறையினர், நிதி சேவைத் துறையினர் போன்றவர்களின் நுகர்வு உயிர் வாழ்வதற்கான அத்தியாவசியத் தேவைகளின் பங்கை விட ஆடம்பர, சொகுசு பொருட்களின் பங்கு அதிகமாக இருக்கும். ( விதிவிலக்குகள் பல இருக்கலாம்).

நடைமுறையில்

1. ஆடம்பரப் பொருட்கள், மற்றும் உபரியை பெற்றுக் கொள்ளும் பல்வேறு பிரிவினருக்காக தனிச்சிறப்பாக பதப்படுத்தப்பட்டு பொதியப்பட்ட வாழ்வு சாதனங்கள் (branded goods, services) மீது மறைமுக வரி வீதம் கூடுதலாக விதிக்கப்படுகிறது.

2. உபரியிலிருந்து பெறப்படும் உயர் ஊதியங்கள் (வங்கி ஊழியர்,  ஐ.டி ஊழியர் போன்றவர்கள்) மீது வருமான வரி விதிக்கப்படுகிறது.

3. முதலாளிகளின் தொழில்முனைவு லாபம், கடன்களின் மீதான வட்டி, முதலீட்டின் மீதான ஈவுத் தொகை, நிலத்தின் மீதான வாடகை ஆகியவற்றின் மீது பலவகையான வரிகள் விதிக்கப்படுகின்றன (மூலதன லாப வரி, நில வரி, சொத்து வரி போன்றவை).

4. மறு உற்பத்திக்கான முதலீடு மீது (c) வருமான வரி விதிக்கப்படுவதில்லை. விரிவாக்கப்பட்ட மறுஉற்பத்திக்கான முதலீட்டுக்கும் பல வரிச் சலுகைகள் வழங்கப்படுகின்றன.

உபரியை வருமானமாக பெறுபவர்களைப் (முதலாளிகளும் அவர்களை ஒட்டி பிழைப்பவர்களும்) பொறுத்தவரை அவர்களுக்குள் யாரும் யாரையும் ஏமாற்றாமல், பொதுவில் உள்ள சட்டத்தின்படி எல்லோரும் வரி கட்டுவதன் மூலம் அனைவருக்கும் தேவையான சமூகத் தேவைகளை பொதுவில் நிறைவேற்றிக் கொள்ளலாம். அவர்களில் ஒருவர், “எல்லோரும் குடங்களில் பால் கொண்டு வந்து ஊற்றும் போது தான் மட்டும் தண்ணீரை ஊற்றினால் தெரியவா போகிறது” என்று வரி ஏய்ப்பில் ஈடுபட்டால். அதைக் கண்டுபிடித்து, தடுப்பதற்கு வருமான வரித்துறை, அமலாக்கத் துறை, பொருளாதார உளவுத் துறை என்று பல்வேறு அரசு உறுப்புகள் உள்ளன.

முன்னேறிய முதலாளித்துவ நாடுகளில் வரி ஏய்ப்புக்கு எதிரான கறாரான நடவடிக்கைகளை இந்தக் கண்ணோட்டத்தில் புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஊ. வரி விதிப்பும் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உடனடி பொருளாதார நலன்களும்

‘முதலாளிகள் லாபம் சம்பாதித்தால்தான் வளர்ச்சி, முன்னேற்றம் ஏற்படும். உபரியில் ஒரு பகுதியை வரியாக திரட்டி கல்வி, மருத்துவம், சாலை வசதி, போக்குவரத்து கட்டுமானங்கள் போன்றவற்றை ‘அனைவருக்கும் பொதுவான’ அரசு செய்கிறது.’ என்பது முதலாளித்துவ சித்தாந்தமாக பிரச்சாரம் செய்யப்படுகிறது.

இதன்படி, தொழிலாளியின் உழைப்புக்கு குறைவான ஊதியமே அவருக்குக் கிடைத்தாலும், எதிர்காலத் தேவைகளுக்காக தனித்தனி முதலாளிகள் கையிலும், பொதுத் தேவைகளுக்காக அரசின் கையில் கூட்டாகவும் குவிக்கப்பட்டு உபரி மதிப்பு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்ற நம்பிக்கை பாட்டாளி வர்க்கத்திடம் பராமரிக்கின்றன, ஆளும் வர்க்கங்கள்.

இந்நிலையில் வரி கட்டாமல் செய்யப்படும் திருட்டுப் பரிவர்த்தனைகள் பாட்டாளி வர்க்கத்துக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதியை உடைத்து, நம்பிக்கை துரோகம் செய்வதாக உள்ளன. இந்தக் கண்ணோட்டம் முன்னேறிய, தூய முதலாளித்துவம் நிலவும், முதலாளித்துவ ஜனநாயகம் முழு வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளுக்குப் பொருந்தும்.

உண்மையில், முதலாளித்துவ வர்க்கம் உபரி மதிப்பை தான் படைத்த ஒன்றாக, தனது சொத்தாக கருதுகிறது. அதை உழைப்புக்கு எதிராக (மாறா மூலதனமாக) நிறுத்தி பாட்டாளி வர்க்கத்தை சுரண்டும் அதிகாரத்தை செலுத்துகிறது. எனவே, கூலி அடிமை முறையையே ஒழிக்கும் நீண்ட கால  நோக்கின், அதை நோக்கிய போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக மட்டுமே உபரியின் (லாபத்தின்) மீதான வரி விதிப்பையும், கூலியின் மீது வரி தவிர்ப்பையும் பாட்டாளி வர்க்கம் கோருகிறது.

3. பாட்டாளி வர்க்கக் கண்ணோட்டம் எதைத் தழுவியது

அ. பாட்டாளி வர்க்கமும் பிற சுரண்டப்படும் வர்க்கங்களும்

யார் திருடன்?

யார் திருடன்?

எங்கெல்சின் வரையறைப்படி, “தனது உழைப்பு சக்தியை விற்பதின் அடிப்படையில் மட்டுமே வாழ்க்கை நடத்தும், எந்தவிதமான மூலதனத்திலிருந்து லாபம் ஈட்டாத சமூக வர்க்கமே பாட்டாளி வர்க்கம்”. அதாவது நவீன உலகின் உழைக்கும் வர்க்கம்.

ஆனால், இந்தியாவில் உள்ள மொத்தம் 24.49 கோடி குடும்பங்களில் 9.2 கோடி விவசாயக் குடும்பங்களும் சில்லறை வணிகத்தில் ஈடுபடும் சுமார் 1 கோடி சிறு வணிகர்களும் அடங்குகின்றன. எனவே, சுமார் 10 கோடி குடும்பங்கள் பாட்டாளி என்ற வரையறைக்குள் வராவிட்டாலும், அவர்கள் சொத்திலிருந்து (நிலம், சிறு மூலதனம்) ஈட்டும் வருவாய் நடைமுறையில் குடும்ப உழைப்பிற்கு கிடைக்கும் கூலியாகவே உள்ளது.

இந்தப் புறநிலை யதார்த்தத்துடன் இணைத்துப் பார்த்தால், கருப்புப் பணம் பற்றிய நம் நாட்டு பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கண்ணோட்டம் ஒரு தூய முதலாளித்துவ நாட்டு பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கண்ணோட்டத்திலிருந்து வேறுபட்டதாக இருக்க வேண்டும். தன்னை ஒடுக்கிச் சுரண்டும் இதே முதலாளித்துவ கட்டமைப்பு 9 கோடி விவசாயிகளையும், 1 கோடி சிறு வணிகர்களையும் சுரண்டி உடமை நீக்கம் செய்து வருகிறது என்பதை பருண்மையான விபரங்களோடு பொருத்தி புரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

“காணக்கூடிய, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நடப்பில் முக்கியமாக உள்ள அரசியல் விஷயங்களிலிருந்தும், நிகழ்ச்சிகளிலிருந்தும் மற்ற ஒவ்வொரு வர்க்கத்தையும் அதனதன் அறிவுத்துறை, ஒழுக்கத்துறை, அரசியல்துறை வாழ்க்கையில் உள்ள எல்லா வெளிப்பாடுகளையும் வைத்து உற்றுக் கவனிக்கத் தொழிலாளிகள் கற்றுக் கொள்ளாவிட்டால், மக்கள் தொகையில் எல்லா வர்க்கங்களின், பகுதிகளின், குழுக்களின் வாழ்க்கை சம்பந்தப்பட்ட, நடவடிக்கை சம்பந்தப்பட்ட எல்லா அம்சங்களைப் பற்றிய பொருள்முதல்வாத பகுப்பாய்வையும், பொருள்முதல்வாத மதிப்பீட்டையும் நடைமுறையில் செயற்படுத்தத் தொழிலாளிகள் கற்றுக் கொள்ளா விட்டால் உழைக்கும் மக்களின் உணர்வு உண்மையான வர்க்க உணர்வாக இருக்க முடியாது.” (என்ன செய்ய வேண்டும் – லெனின்).

ஆ. பாட்டாளி வர்க்கத்தின் முன்னேறிய பிரிவினர்

மேலும், மொத்தம் உள்ள 50.2 கோடி பாட்டாளிகளில் அமைப்புசார் (organized) துறைகளில் (அரசு வேலை, பொதுத்துறை, தனியார் கார்ப்பரேட்) மாதச் சம்பளம் வாங்குபவர்களின் சதவீதம் 8% மட்டுமே. அதாவது சுமார் 4.5 கோடி பேர். விவசாயக் கூலித் தொழிலாளர்கள் – 13.69 கோடி, கட்டிட வேலை செய்யும் தொழிலாளர்கள் – 1.89 கோடி போக எஞ்சிய தொழிலாளர்கள் சுயதொழில் உழைப்பிலோ (ஓட்டுனர், எலக்ட்ரிஷியன், மெக்கானிக்) , அமைப்புசாரா துறைகளில் கூலி உழைப்பிலோ (கடை உதவியாளர், வீட்டு வேலை) ஈடுபட்டிருக்கின்றனர்.

(தகவல்கள் 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு, 2014 தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்பு, சி.ஐ.ஏ உலக தகவல்)

அமைப்புசார் துறைகளில் பணி புரியும் 8% பாட்டாளிகள் பொருளாதார ரீதியாகவும், அரசியல் ரீதியாகவும் முன்னேறிய பிரிவினராக உள்ளனர். இவர்களிலும் தொழிற்சங்கங்களில் திரட்டப்பட்டு நேரடி அரசியல் நடவடிக்கையில் இறங்குபவர்களின் எண்ணிக்கை மிகச் சொற்பமாக உள்ளது.

இ. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கண்ணோட்டம் என்னவாக இருக்க வேண்டும்?

கருப்புப் பணம் என்ற டயனசோரின் வாலைப் பிடித்து ஆய்வு செய்யும் அரசு

கருப்புப் பணம் என்ற டயனசோரின் வாலைப் பிடித்து ஆய்வு செய்யும் அரசு

இந்நிலையில் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் அரசியல் கட்சியான கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கு (குறிப்பாக அதன் முன்னேறிய பிரிவான அமைப்புசார் துறைகளில் வேலை செய்யும் பாட்டாளிகளுக்கு) அளிக்க வேண்டிய கண்ணோட்டம் என்ன?

இந்தக் கண்ணோட்டம் பாட்டாளி வர்க்கத்துக்கு ஏற்படும் நேரடி பொருளாதார பாதிப்புகளை மட்டும் உள்ளடக்கி இருக்க முடியாது. பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உடனடி வர்க்க நலன்களை மட்டுமின்றி, பிற புரட்சிகர (சுரண்டப்படும்) வர்க்கங்களை இந்தப் பிரச்சனை எப்படி பாதிக்கிறது, பிரச்சனை குறித்து மற்ற வர்க்கங்கள் (சுரண்டும் வர்க்கங்கள் உட்பட) ஒவ்வொன்றின் கண்ணோட்டம் என்னவாக இருக்கிறது என்பதையும் கற்பிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

“பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கவனத்தையும், நுண் நோக்கையும், உணர்வையும் முற்றாகவோ, முக்கியமாகவோ அதன் மீது மட்டும் ஒருமுனைப்படுத்தி செலுத்துகிறவர்கள் சமூக-ஜனநாயகவாதிகள் [கம்யூனிஸ்டுகள்] ஆக மாட்டார்கள். ஏனென்றால், தற்கால சமுதாயத்தின் பல்வேறான, எல்லா வர்க்கங்களுக்கிடையேயுள்ள உறவுமுறைகளைப் பற்றி அரசியல் வாழ்க்கை அனுபவத்திலிருந்து பெறப்பட்ட முற்றும் தெளிந்த ஒரு தத்துவார்த்த அறிவோடு மட்டும் – தத்துவார்த்த அறிவோடு என்று சொல்வதை விட நடைமுறை அறிவோடு என்று சொல்வது மேலும் உண்மையாயிருக்கும் – பாட்டாளி வர்க்கத்தின் தன்னைப் பற்றிய அறிவு பிரிக்கவொண்ணாதபடி பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.”

“சமூக-ஜனநாயகவாதியாக [கம்யூனிஸ்டாக] ஆவதற்கு, நிலப்பிரபு, புரோகிதன், உயர்நிலை அரசாங்க அலுவலர், விவசாயி, மாணவர், நாடோடி ஆகியோரின் பொருளாதார இயல்பு பற்றியும், சமுதாய, அரசியல் பண்புக் கூறுகளைப் பற்றியும் தொழிலாளியின் மனதில் ஒரு தெளிவான சித்திரம் பெற்றிருக்க வேண்டும்; அவர்களின் பலத்துக்குரிய அம்சங்களையும் பலவீனத்துக்குரிய அம்சங்களையும் அவன் அறிந்திருக்க வேண்டும்; ஒவ்வொரு வர்க்கமும், ஒவ்வொரு மக்கள் பகுதியும் தன்னுடைய சுயநலன் சார்ந்த முயற்சிகளையும், தன்னுடைய உண்மையான “உள்வினைபாடுகளையும்” மறைக்கப் பயன்படுத்தும் எல்லாக் கவர்ச்சிச் சொற்களின் போலி வாதங்களின் பொருளை அவன் புரிந்திருக்க வேண்டும்; சில அமைப்புகளும், சில சட்டங்களும் என்னென்ன நலன்களை பிரதிபலிக்கின்றன, எப்படிப் பிரதிபலிக்கின்றன என்று அவன் புரிந்திருக்க வேண்டும்.

ஆனால், இந்தத் “தெளிவான சித்திரத்தை” எந்தப் புத்தகத்திலிருந்தும் பெற முடியாது. உயிர்த் துடிப்புள்ள எடுத்துக்காட்டுகளிலிருந்தும், அந்தந்த தருணத்தில் நிலவும் நடப்புகளையும் – அவனவன் அவனவனுடைய வழியிலே ஒருவேளை காதும் காதும் வைத்தாற் போலவுங் கூட விவாதிக்கிற விசயங்களையும் – இன்னின்ன நிகழ்ச்சிகளில், இன்னின்ன புள்ளி விபரங்களில் இன்னின்ன நீதிமன்ற தீர்ப்புகள் முதலியவற்றில் வெளிப்படுகிற விசயங்களையும் – நெருங்கித் தொடர்ந்து வரும் அம்பலப்படுத்தல்களிலிருந்தும் மட்டுமே அதைப் பெற முடியும்.”

மேற்கோள்கள் லெனின் எழுதிய “என்ன செய்ய வேண்டும்?” நூலின் “தொழிற்சங்கவாத அரசியலும், சமூக ஜனநாயகவாத அரசியலும்” என்ற அத்தியாயத்தில், “அரசியல் அம்பலப்படுத்தல்களும், புரட்சிகரமான நடவடிக்கைக்கான பயிற்சியும்” என்ற உள்தலைப்பிலிருந்து.

4. இந்தியாவில் கருப்புப் பணம்

அ. வரி விதிப்பு, ஏய்ப்பு அடிப்படையிலான திருட்டுப் பொருளாதாரம்

பரிவர்த்தனையின் தன்மைதான் அது திருட்டுப் பொருளாதாரத்தில் சேர்கிறதா, சட்டரீதியான பொருளாதாரத்தில் சேர்கிறதா என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. ரூபாய் நோட்டின் நிறமோ, அந்த குறிப்பிட்ட நோட்டின் தன்மையோ அல்ல.

தொழிலாளி ரூ 100 கொடுத்து ஒரு பொருளை வாங்கியதை வணிகர் கணக்கில் காட்டா விட்டால் 100 ரூபாய் திருட்டுப் பொருளாதாரத்தின் கணக்கில் சேரும், அதற்கு அந்த வணிகர் பொறுப்பு. அதைக் கொடுத்து வணிகர் சரக்கு வாங்கும் நிறுவனம் வரி செலுத்தும் வகையில் அந்த விற்பனையை கணக்கில் காட்டினால், இந்த (இரண்டாவது) பரிமாற்றம் சட்டரீதியான பொருளாதாரத்தில் சேரும். எனவே, கருப்புப் பணம் என்பதை விட திருட்டு வியாபாரம் என்று குறிப்பிடுவது பொருத்தமாக இருக்கும்.

black-money-cong-bjp

பணத்தைச் சுரண்டுவதில் காங்கிரசும், பா.ஜ.கவும் ஒண்ணு… இதை அறியாதவர் வாயில் மண்ணு…

ஆ. இந்திய வரி விதிப்பு

உபரியின் மீதான வரிகளிலிருந்து தனக்கு தேவையான அளவு வருமானத்தை பெற முடியாத இந்திய அரசு மறைமுக வரி வசூலை (கலால் வரி, சேவை வரி, விற்பனை வரி) தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது.
நடைமுறையில் மறைமுக வரிகள் (கலால் வரி, விற்பனை வரி, சேவை வரி) போன்றவை V (கூலி),  S (உபரி மதிப்பு) இரண்டின் மீதும் விதிக்கப்படுகின்றன. அத்தியாவசியப் பொருட்களின் மீது விதிக்கப்படும் மறைமுக வரிகளின் தாக்கம் கூலியில் பெரும்பகுதியை (கிட்டத்தட்ட முழுவதையும்) அத்தியாவசியப் பொருட்கள் மீது செலவிடும் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் மீது விகிதாச்சார அளவில் அதிகமாக விழுகிறது (regressive tax incidence).

எனவே, உழைக்கும் மக்கள் வரி செலுத்துவதில்லை என்ற சம்பளம் வாங்கும் நடுத்தர வர்க்கத்தின் கோபமும் அலுப்பும் தவறு. தீப்பெட்டியிலிருந்து செல்ஃபோன் ரீசார்ஜ், பெட்ரோல் போடுவது வரை நூற்றுக்கணக்கான வழிகளில் உழைக்கும் வர்க்கம் வரி செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. கூலியில் ஒரு பகுதி வரிகளாக அரசால் கைப்பற்றப்படுகிறது.

இந்தியாவில் நேரடி வரிகளுக்கும் மறைமுக வரிகளுக்கும் இடையேயான விகிதம் 35:65 என்கிறது இந்தச் செய்தி. வளர்ந்த நாடுகளில் இதுவே 67:33 ஆக உள்ளது. இந்தியாவில் 50 ஆண்டுகளில் இந்த விகிதம் 13:87-லிருந்து 35:65 ஆக முன்னேறியிருக்கிறது. (source)

2015-16ம் ஆண்டில் மத்திய அரசின் பட்ஜெட்டில் மறைமுக வரி 6.47 லட்சம் கோடியாகவும், நேரடி வரி வசூல் 7.92 லட்சம் கோடியாகவும் இருந்தது. 2009-10ல் மொத்த வரி வசூலில் 61% ஆக இருந்த நேரடி வரி விதிப்பு 2013-14ல் 56% ஆகக் குறைந்திருக்கிறது. மோடி ஆட்சிக்கு வந்ததிலிருந்து அது இன்னும் குறைந்து சென்ற ஆண்டு அதன் பங்கு 51% ஆக குறைந்தது. (source)

இ. மறைமுக வரி விதிப்பு இல்லாத பொருட்கள்

உழைப்பாளிகள் உயிர்வாழ அத்தியாவசியத் தேவைகளான உணவுப் பொருட்களுக்கு கலால் வரி, விற்பனை வரி விதிக்கப்படுவதில்லை என்ற அடிப்படையில் அரிசி, கோதுமை, காய்கறிகள், பழங்கள், எண்ணெய் வகைகள், உப்பு என்று பல பொருட்கள் மீது வரிகள் தவிர்க்கப்படுகின்றன. எனவே, வரி கட்டப்படாத பரிவர்த்தனைகள் அனைத்தையும் திருட்டுப் பொருளாதாரம் என்று வரையறுத்தால், விவசாய பொருட்களின் விற்பனைச் சங்கிலி முழுவதும் திருட்டுப் பொருளாதாரத்துக்குள் வரும். (மதிப்புக் கூடுதல் வரி தொடர்பான ஒரு பட்டியல் முதல் 2 பக்கங்களைப் பார்க்கவும்)

உழைப்பாளர்கள் மீது விழும் அத்தியாவசிய பொருட்கள் மீதான வரிகள் அனைத்தையும் எதிர்த்து ஆடம்பரப் பொருட்கள் மீதான விற்பனை வரி மற்றும் நேரடி வரி (வருமான வரி, சொத்து வரி, பங்குச் சந்தை பரிவர்த்தனை வரி முதலியன) மூலம் மட்டும் அரசு தனது செலவுகளுக்கான ஆதாரங்களை திரட்டிக் கொள்ள வேண்டும் என்று போராடுவது சரியானதாக இருக்கும்.

black-money-private-bank

கருப்புப் பொருளாதாரமும் தனியார்மயமும் ஒட்டிப் பிறந்த இரட்டைக் குழந்தைகள்

இந்தியாவின் மொத்த வரி வருவாயில் (மத்திய, மாநில அரசுகள்) தனிநபர் வருமான வரி, கார்ப்பரேட் வருமான வரி, மூலதன மதிப்பு கூடுதல் வரி, சொத்து வரி, தொழில் வரி போன்ற உபரி மீதான வரிகளின் பங்கு நுகர்வின் மீது விதிக்கப்படும் மறைமுக வரிகளின் பங்கை விடக் குறைவாகவே உள்ளது. உபரி மீது வரி விதிக்கப்படுவதை முதலாளிகள் கடுமையாக எதிர்ப்பதோடு, வரி திட்டமிடுதல் என்ற பெயரில் ஆடிட்டர்கள், அக்கவுண்டுகள், வழக்கறிஞர்கள் பட்டாளத்தையே வைத்துக் கொண்டு வரியை ஏய்த்து வருகின்றனர்.

ஈ. விவசாய வருமானம்

விவசாயிகள் ஈட்டும் விவசாய வருமானத்தில் இலாபம் (s) இல்லை என்ற அடிப்படையில் விவசாய வருமானத்துக்கு வருமான வரி விதிக்கப்படுவதில்லை. (source)

நிலவுடைமை அளவு அடிப்படையில் வகைப்படுத்தப்பட்ட இந்திய விவசாயக் குடும்பங்களின் சராசரி மாத வருமானம் (2012-13)

source (மூன்றாகப் பிரித்துத் தரப்பட்டுள்ள அட்டவணை 1-ஐ பார்க்கவும்)

உ. சிறு வணிகர்கள்

சில்லறை வணிகத்தில் ஈடுபடும் சிறு வியாபாரிகள் (மளிகைக் கடை, காய்கறிக் கடை, பழக்கடை, பூக்கடை, தெருவோர வியாபாரிகள், உணவகங்கள்) விற்பனை வரி, சேவை வரி வளையத்துக்குள் வர வேண்டியவர்கள் என்கிறது சட்டம். ஆனால், சிறு வணிகர்கள் விற்கும் பொருட்கள் உழைக்கும் மக்கள் உயிர் வாழ்வதற்கான அத்தியாவசியப் பொருட்களாகவே உள்ளன. எனவே, துறையில் வசூலிக்கப்படும். வரி வாழ்வு சாதனங்களின் விலையை உயர்த்தி கூலியை குறைத்து விடும். மேலும், இந்தப் பிரிவினரின் வருமானத்திலும் உபரி-லாபம் சொற்பமாகவே இருப்பதால், சட்டப்படி வருமான வரி விதிக்கப்பட வேண்டும் என்றாலும் பொருளாதார அடிப்படையில் இந்தப் பிரிவினர் மீது வருமான வரியும் உழைப்பின் மீது விதிக்கப்படும் வரியாகவே முடியும்.

சிறு சொத்துடைமை வர்க்கங்களான இவர்களை வரி வளையத்துக்குள் கொண்டு வருவதும் அவர்களை உடைமை பறிப்பு செய்து பாட்டாளிகளாக மாற்றுவது ஆளும் வர்க்கத்தின் இலக்காகவும் தேவையாகவும் உள்ளது. பாட்டாளி வர்க்கம் தனது சொந்த வர்க்க நலனுக்காகவும், சுரண்டப்படும்

வர்க்கங்களுக்கிடையேயான ஒற்றுமை என்ற வகையிலும் இந்தப் பிரிவினர் மீதான வரி விதிப்பை ரத்து செய்வதையும், உடைமை பறிப்பை எதிர்ப்பதையும் கோர வேண்டும்.

ஊ. முதலாளிகள்

முதலாளிகள் (ஆலை முதலாளிகள், வியாபாரிகள், வட்டி/வங்கி அதிபர்கள்) ஈட்டும் லாபத்தின் மீது வரி கட்டாமல் மறைத்து வைத்து பயன்படுத்தும் திருட்டுச் சொத்துகள், முன்னணி பொருளாதார நிபுணர்களால் விரிவாக விளக்குவது போல கணக்கில் காட்டாமல் நடத்தும் பரிவர்த்தனைகள் அனைத்தையும் உள்ளடக்கியது.

கார்ப்பரேட்டுகளுக்கு வழங்கப்படும் வரிச் சலுகைகளை ஒழித்துக் கட்டி அரசின் வரி வருமானம் அனைத்தும் கார்ப்பரேட் மற்றும் தனிநபர் வருமான வரியிலிருந்தே திரட்டப்பட வேண்டும்.
பெரும் அளவில் பணம் கையாளுபவர்களாகவும் உபரியை கைப்பற்றுபவர்களாகவும் உள்ள ஹார்ட்வேர், கணினி பொருட்கள், மின்னணு பொருட்கள், இரசாயன பொருட்கள் போன்ற துறைகளில் மொத்த வியாபாரிகளிடம் வரி வசூலிக்கப்பட வேண்டும்.

மேலும், புதிதாக பங்குச் சந்தை முதலான நிதிச் சந்தை பரிவர்த்தனைகள் மீது வரி (transaction tax) விதித்து அரசின் வருமானத்தைப் பெருக்கிக் கொள்ளலாம்.

எ. கல்வி, மருத்துவம், குடிநீர், சாலை வசதி போன்ற துறை லாபங்கள்

கல்வி, மருத்துவம், குடிநீர் போன்றவை லாபநோக்கமற்ற அடிப்படையில் சமூக ரீதியில் சமமாக, தரமாக வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற நடைமுறை பல முதலாளித்துவ நாடுகளில் உள்ளது. அவ்வாறு அரசு வரி வருவாயிலிருந்து சமூக ரீதியில் அனைவருக்கும் பொதுவில் வழங்க வேண்டிய கல்வி, மருத்துவம், குடிநீர், சாலை வசதி போன்ற சேவைகளை லாபம் சம்பாதிக்கும் தொழில்களாக தனியாரிடம் ஒப்படைத்து உழைக்கும் மக்களின் கூலியும் சேமிப்பும் (நிலம், நகைகள் விற்பனை) பறிக்கப்படுவதையும் கடன் மூலம் எதிர்கால உழைப்பை அடகு வைப்பதையும் அனுமதித்து வருகிறது இந்திய அரசு.

அதாவது, நம் நாட்டில் காசு உள்ளவனுக்கு மட்டும்தான் கல்வி என்ற வெட்கம் விட்ட, ஒழிவுமறைவற்ற முதலாளித்துவ தாராளவாத முறையாக இல்லாமல், லாப நோக்கமற்ற அறக்கட்டளைகள் பெயரில் எஸ்.ஆர்.எம் பச்சமுத்துவும், வி.ஐ.டி விஸ்வநாதனும், இன்னும் நூற்றுக் கணக்கான தொழில் முனைவர்களும் கல்வியை லாபம் குவிக்கும் தொழிலாக நடத்தும் திரிசங்கு சொர்க்கமாக இருந்து வருகிறது.

பாட்டாளி வர்க்க இளைஞர்கள் மருத்துவம், பொறியியல் படிப்பதற்கான வாய்ப்பு மறுக்கப்படுவதற்கும், பணம் இல்லாத உழைக்கும் மக்களுக்கு மருத்துவ சிகிச்சை மறுக்கப்படுவதும் இதன் விளைவாக உள்ளது. இந்தத் துறைகளில் சட்ட ரீதியாகவோ, சட்டத்துக்கு விரோதமாகவோ முதலாளிகள் ஈட்டும் ஒவ்வொரு ரூபாயும் உழைக்கும் மக்களின் கூலியை, சேமிப்பை, எதிர்கால உழைப்பை திருடுவதற்கு நிகரானது.

பாட்டாளி வர்க்கத்தைப் பொறுத்தவரை இந்தத் துறைகளில் தனியார் தலையீடு தடை செய்யப்பட்டு சமூகக் கண்காணிப்பில் பொதுவில் நடத்தப்படுவதை கோர வேண்டும். மாறாக, இத்தகைய சமூகவிரோத சுரண்டல் தொழில்கள் மீது வரி விதிக்க வேண்டும் என்று கோர முடியாது.

– குமார்

Series Navigation<< கருப்புப் பண ஒழிப்பு மோசடி – மக்கள் அதிகார நிலைப்பாடு“10 நாட்களில் பிறக்குமா புதிய இந்தியா” தொலைக்காட்சி விவாதம் >>

Permanent link to this article: http://new-democrats.com/ta/black-money-and-capitalism-kumar/

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE
%d bloggers like this:
Read more:
புதிய தொழிலாளி – ஜனவரி 2017 பி.டி.எஃப்

விவசாய அழிவு, பண மதிப்பு நீக்கம், டிஜிட்டல் பொருளாதாரம், தொழிலாளர் வாழ்வு, மற்றும் போராட்டங்கள் பற்றிய செய்திகள், கட்டுரைகளுடன்

கந்து வட்டி ஒப்பந்தமும் கார்ப்பரேட் அப்பாய்ன்ட்மென்ட் லெட்டரும்

ஒரு பேச்சிற்காக நிர்வாகத்திற்கு நினைத்த நேரத்தில் ஊழியரை வெளியேற்றும் அதிகாரம் இருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். இந்த அதிகாரம் தொழிற்சாலைகள், அரசு அலுவலகங்கள், பொதுத்துறை நிறுவனங்கள், தனியார்...

Close